Free Web Hosting Provider - Web Hosting - E-commerce - High Speed Internet - Free Web Page
Search the Web

ทริปสำรวจโรงเรียน


Update 22 มิ.ย. 2545
>> ดูภาพหน้า 1 สำรวจโรงเรียน นครไทย - ด่านซ้าย >> ดูภาพหน้า 3
>> ดูภาพหน้า 2   >> ดูภาพหน้า 4


ริปนี้เกิดจากที่ผมได้รับการนัดแนะจาก คุณสงคราม หรือ พี่WAR (ฉายาที่ใช้ใน web sit) เพื่อร่วมเดินทางสำรวจโรงเรียน
ในหมู่บ้านทุรการดาน เพื่อหาโรงเรียนในโครงการบริจาคเสื้อผ้ากันหนาว ที่จะจัดขึ้นในช่วงหน้าหนาวของปีนี้ โดยบริษัท ปตท.สผ.

...หลัง จากที่ได้มีการนัดแนะการนานพอสมควรเนื่องจากต้อง
มีอันเลื่อนหมายกำหนดการออกไป จนวันที่ 8-9
มิถุนายน 45
โดยการเดินทางครั้งนี้ มีรถทั้งหมด 3 คัน คือ คันแรก
พี่WAR ใช้รถ KAI สีดำ ยกบอดี้ ยาง BF All ซึ่งมาพร้อม
วินซ์มือขนาดใหญ่ และพนักงานป.ต.ท. อีก 3 ท่าน
ส่วนคันที่สอง พี่ศักดิ์และพี่กุ้ง Strada สีแดง-เทา
พร้อม ยาง MT 31" และวินซ์ตัวใหม่
ที่ซ่อนมาภายใต้
กันชนจาก PIAK ซึ่งผ่านการใช้งานมาอย่างคุ้มค่า
(หาได้จากร่องรอยรอบคัน) และสุดท้าย Strada สีม่วง-เทา
ของผมเอง ซึ่งมีอาวุธแค่ ยาง MT 31" เพียงอย่างเดียว


...เรานัดแนะเจอกันในคืนวันศุกร์ ที่ 7 ที่ อ.นครไทยประมาณเที่ยงคืนเพื่อเข้าพักที่โรงเรียนราชประชานุเคราะห์23
ซึ่งตั้งอยู่ทางเข้าภูหินล่องกล้า โดยมีอาจารย์สุรพล บุญเกิด ผู้ช่วยผู้อำนวยการ รอให้การต้อนรับ และจัดหาที่หลับ
ที่นอนให้เป็นอย่างดี...

...เช้าวันที่ 8 เราตื่นขึ้นมาแบบเปลี้ยๆ แต่โชคดีที่ได้อากาศยามเช้าของที่นี่ช่วยให้หายอ่อนเพลีย หลังจากจัดแจง
อาบนํ้าแต่งตัวเสร็จ พวกเราถือโอกาสรํ่าลาอาจารย์เป็นที่เรียบร้อยแล้วจึงเดินทางเข้าสู่ บ้านภูขัด ในเขตนาเมือง
อ.นครไทย เมื่อเลี้ยวเข้าสู่เส้นทาง ภูขัดเราเจอเข้ากับทางราดยางที่เพิ่งสร้างใหม่ๆ จนคนนั่งข้างถึงกับบอกง่วง แต่
เมื่อขับเข้าไปประมาณครึ่งทางเอาล่ะ ครับหมดทางราดยางซะแล้วสิ เริ่มเป็นเส้นทางหินก้อนโตๆ ผสมดินลูกรัง
เข้ามาแทนพอให้ได้เป็นออร์เดิฟสำหรับวันนี้ เมื่อถึงโรงเรียนภูขัดทางทีมงานของ พี่war ก็จัดการติดต่ออาจารย์เพื่อ
หาข้อมูลต่างๆ ตามที่ต้องการ ส่วนพี่war เห็นยุ่งๆ อยู่กับการเก็บภาพอยู่พักนึงก็หายลงไปในหุบ แล้วกลับมาพร้อม
ภาพของเด็กๆ ซึ่งกำลังจับปลากันอยู่ในห้วยเบื้องล่างมาโชว์พวกเรา แหม...เป็นช่างภาพที่ช่างสรรหาจริงๆ


...หลังจากหาข้อมูลกันเรียบร้อย ก็ได้เวลามื้อเที่ยงข้าวกล่องแบบง่ายที่โรงอาหารของโรงเรียนภูขัด...ได้เวลาบ่าย
แก่ๆ พวกเราเดินทางเข้าสู่อำเภอด่านซ้ายและเลยไปพักที่อำเภอภูเรือ และไม่ลืมที่จะแว๊ะซื้อเสบียงกันที่ตลาดสด
ตรงทางขึ้นอุทยานแห่งชาติภูเรือ เมื่อเข้ามาถึงด่านตรวจของอุทยานฯ และแจ้งความประสงค์ที่จะเข้าพักค้างคืน
ที่นี่ทางเจ้าหน้าที่ต้องวิทยุเช็คขึ้นไปข้างบนว่าสามารถเข้าพักได้หรือไม่ เพราะอยู่ในช่วงปรับปรุงอุทยานฯ และ
ทางอุทยานฯ เองก็เพิ่งได้รับความเสียหายจากไฟไหม้ป่าเมื่อหน้าร้อนที่ผ่านมา....

...หลังจากที่ทางเจ้าหน้าที่อนุญาติแล้ว พวกเราทั้ง 8 คนกับอีก 3 คันก็พากันขับขึ้นสู่จุดกางเต้นท์ยอดภูเรือ เมื่อถึง
สุดทางราดยางเลี้ยวซ้าย สิ่งที่ผมคิดไว้ทั้งวันของวันนี้ ว่าจะพยายามไม่เลื่อนคันเกียร์อันเล็กไปหาเลข 4 เด็ดขาด
ก็ต้องก็ต้องเป็นอันจบลง เนื่องจากเราเจอเข้ากับเส้นทางที่กำลังก่อสร้างและฝนก็เพิ่งตกลงมาเป็นเชื้อ ส่วนคันข้าง
หลังผมทั้งสองคันแกคงจะเกาะพวงมาลัยยิ้มแฉ่งหน้าตาเบิกบานเป็นแน่หลังจากที่ขับกันแบบง่วงๆ กันมาทั้งวัน
เมื่อค่อยๆ หยอดเข้ามาถึงเนินลาดซึ่งพอมีหินก้อนใหญ่ที่เตรียมจะกลิ้งได้ทุกเมื่อ จากฝีมือการเกลี่ยทางของบรรดา

แทรคเตอร์...มือใหม่ตลอดกาลของทุกทริปอย่างผมจึงต้องขอจอดลงเดินดูสภาพเส้นทางซ๊ะหน่อยว่าจะลงไปด้วย
ท่าไหนดีถึงจะสวย ส่วนพี่ศักดิ์ และ พี่war เรื่องอย่างนี้ตามมาติดๆ หายห่วงครับ.... แหม....แต่เสียดายที่ชักรูป
ท่าสวยๆ กันไม่ทัน ตลอดเส้นทาง ประมาณ1 ก.ม. พวกเราคลานเล่นถ่ายรูปกับบรรยาศรอบข้าง ไปเรื่อยแบบ
ไม่รีบเร่ง จนถึงจุดกางเต้นท์ในช่วงเวลาเย็นพอดี ถือเป็นการพักผ่อนกับบรรยากาศสบายๆ ของที่นี่
เพื่อเตรียมตัวออกสำรวจโรงเรียนกันต่อในเขตอำเภอด่านซ้ายของวันรุ่งขึ้น....... ในคืนนั้นหลังจากสังสรรค์
และเข้านอนกันแล้ว ฝูงหยาดนํ้าจากฟากฟ้าก็พลู ลงมาอย่างหนักพร้อมกับลมที่พัดแรง นัยว่าจะรีบปลุกพวกเรา
ในตอนรุ่งสาง เพื่อเป็นการท้าท้ายให้รีบเตรียมตัว....

...รุ่งเช้าวันที่ 9 พวกเราตื่นขึ้นมาท่ามกลางการต้อนรับของกลุ่มหมอก วันนี้ได้หลังจากอาหารเช้ามื้อพิเศษจาก
ฝีมือพี่ศักดิ์ แบบงงๆ เพราะไม่เคยเห็น (สงสัยจะหิวมาก) เสร็จจากเก็บข้าวของแล้วก็พากันเดินทางออกจาก
ภูเรือแค้มป์ โดยไม่ลืมที่จะแว๊ะชมวิวน์ใกล้ๆ ตามเส้นทาง จุดหมายแรกของวันนี้อยู่ที่บ้านกกสะตีซึ่งปัจจุบัน
เส้นทางได้รับการปรับปรุงขึ้นจนผิดหูผิดตา

...หลังจากทานอาหารมื้อเที่ยงแบบพื้นบ้าน จากคณะครูกันที่
โรงเรียน บ้านกกสะตีแล้ว พวกเราเดินทางต่อสู่โรงเรียน
บ้านปากแดง ที่เคยว่าเป็น ทางนรกของคนแถวนี้ก็ยังได้รับ
การพัฒนา ด้วยค้วยคอนกรีตอย่างดี

....เราใช้เวลาอยู่ที่นี่ไม่นานนักเพราะกลัวจะเย็นเกินไปจึง
เดินทางเข้าสู่โรงเรียนบ้านวังเวิน ที่นี่ บริเวณโรงเรียนวิวน์
สวยมากครับ เลยใช้เวลาอยู่ที่นี่พักใหญ่ ดูเด็กๆ เล่นฟุตบอลใน
สนามโคลนกันเพลิน ออกจากบ้านวังเวินมาได้นิดหน่อยเริ่มเลี้ยว
ซ้ายแยกเข้าสู่เส้นทางหน่วยพิทักษ์ต้นนํ้าป่าสัก ก็เริ่มได้ใช้เพลา
หน้าเข้าช่วยกันอีกครั้ง เพราะเป็นเส้นทางที่เป็นร่องนํ้าลึก ผสม
กับดินโคลนลูกรังที่เจอกับฝนมาเมื่อคืน....ได้ที่ครับ คราวนี้แต่ละ
คันปั่นขึ้นแบบเลื้อยเป็นงูเลยล่ะ แถมฉีกออกนอกร่องก็ไม่ได้
จะโดนร่องดึงกระแทกตลอดเวลา เพราะมันลื่นเอามากๆ ถือว่า
สนุกเอาพอสมควรครับ ในการใช้หมุนมาลัยบังคับล้อหน้าที่
แสนดื้อ... เราใช้เวลาพอสมควรในการปั่นขึ้นสู่หน่วยพิทักษ์
ต้นนํ้าเพื่อหวังจะดูวิวน์สวยๆ บนยอดเขา แต่ก็ต้องผิดหวังอีกครั้ง
ครับเมื่อมองออกไปทางไหนก็มีแต่หมอกขาวไปหมด จนบดบัง
ทัศนียภาพรอบๆ

....เมื่อรํ่าลาเจ้าหน้าที่เรียบร้อย พวกเราจึงเดินทางต่อไปยังบ้านนาลานข้าวซึ่งเป็นที่หมายสุดท้ายของทริปนี้
เส้นทางจากหน่วยไปยังบ้านนาลานข้าวส่วนใหญ่จะเป็นทางลงอีกด้านของสันเขาลูกนี้ จะมีอยู่ก็แต่เพียง
เนินเดียวซึ่งชันพอสมควรแต่ยังโชคดีที่เป็นหินซ๊ะมากกว่าโคลนจึงไม่มีปัญหาใดๆ ...ต่างกับอดีตที่เนินลูกนี้ถือว่า
เป็นทีเด็ดของเส้นทางสายนี้เพราะเคยเป็นลักษณะเนินยาว ร่องนํ้าลึก หินผสมโคลนและใกล้ๆ ยอดเนิน
เส้นทางจะบีบแคบเข้า ....เมื่อผ่านเนินไปแล้วเราก็ขับชมวิวน์และจอดถ่ายรูปกันแบบสบายๆ จนถึงโรงเรียน
บ้านนาลานข้าว เพื่อสำรวจโรงเรียนเป็นที่สุดท้าย

....ทะลุจากนาลานข้าวไปออกอีกด้านกับทางเข้าเราวกกลับมายังถนนใหญ่ เข้าสู่ ตำบลโคกงามเพื่อทานมื้อเย็น
กัน (ดูเหมือนจะเป็นสรุปสุดท้ายทุกครั้งเมื่อร่วมทริปกัน...ฮ่าๆ) ...ทานกันไปคุยกันไปกับเรื่องต่างๆ นาๆ จนได้
เวลาพอสมควรจึงรํ่าลากันเดินทางกลับ ...ผมเองกลับอุดรธานีก็ไม่ไกลเท่าไหร่ ส่วนพี่ศักดิ์ กับพี่war ซิ กว่าจะ
ถึงกรุงเทพฯ ก็ปาเข้าไปตี 3 ของวันรุ่ง... แต่ทุกคนก็เดินทางกลับถึงที่หมายกันด้วยความปลอดภัย....
...ผ่านไปอีกทริปกับเส้นทางเดิมๆ ของผม
แต่คราวนี้มีแขกพิเศษมาเยี่ยมถึงที่ ถือว่า
เป็นทริปออฟโรดทริปหนึ่งไม่ไม่โหดร้าย
จนเกินไปครับ.....
นายโท




Writen and Desige by Sumeth Hirunwinyoo / นายโท sumethh@samtel.com